Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2007

Ο αρχαίος Έλλην δεν προσκυνούσε κανέναν

Από τον Ήρόδοτο (Ηροδότου Ιστορ. Β.7, 137) μαθαίνουμε ότι οι Σπαρτιάτες Σπερθιάς και Βούλις, όταν οδηγηθέντες ενώπιον του Ξέρξη, διατάχθησαν από τους αυλικούς του βασιλιά να γονατίσουν, εκείνοι αντιστάθηκαν και είπαν ότι δεν πρόκειται να το κάνουν, έστω κι αν αυτό τους κοστίσει τη ζωή.
«οὔτε γάρ σφι ἐν νόμω ἄνθρωπον προσκυνέειν οὔτε κατά ταῦτα ἥκειν»

που μεταφράζεται στην νέα ελληνική ως: «Δεν υπάρχει σε μας συνήθεια να προσκυνούμε άνθρωπο, ούτε ήρθαμε για αυτό.»
Ο Αριστοφάνης στις Όρνιθες (690-91) μας πληροφορεί ότι:

«Και δεν θα πηγαίνουμε στους Δελφούς... για να προσφέρουμε θυσία, παρά θα στεκόμαστε όρθιοι... και θα δεώμαστε σηκώνοντας τα χέρια...»

Πολίτευμα της Ελλάδος: Κοινοβουλευτική Πλουτοκρατία!

Μη γυρεύεις εδώ τύραννο. Το Άστυ είναι ελεύθερο. Δεν το κυβερνά ένας άνθρωπος. Κυρίαρχος είναι ο λαός. Οι άρχοντες διαδέχονται ο ένας τον άλλο με τη σειρά του. Ο πλούσιος δεν έχει ιδιαίτερα προνόμια, ο φτωχός είναι ίσος του.
[Ευριπίδης, Ικέτιδες, 404-406]

Αν οι παραπάνω στίχοι ορίζουν την δημοκρατία, είναι μάλλον πασιφανές ότι το καθεστώς στην κοινωνία που ζούμε διόλου δεν την πλησιάζει. Στις μέρες μας κυρίαρχος είναι ο πλούτος. Ο λαός είναι κομπάρσος. Η εξουσία ασκείται από δύο μεγάλες οικογένειες. Ο πλούσιος έχει προνόμια. Ο φτωχός είναι σκουπίδι.

Μονοθεϊσμός στην Αρχαία Ελλάδα

Από αμάθεια και σκοπιμότητα υπάρχει στις μέρες μας η πεποίθηση ότι οι Αρχαίοι Έλληνες υπήρξαν ειδωλολάτρες. Μέγα λάθος! Οι πρόγονοί μας ήταν ιδεολάτρες. Τιμώντας τους προγόνους τους διατηρούσαν και τις παραδόσεις του Δωδεκάθεου. (Κάτι ανάλογο συναντούμε στις μέρες μας με τον χριστιανισμό και τους πολλούς αγίους του που λατρεύονται/εορτάζονται ξεχωριστά). Την απόδειξη προσφέρουν τα γραπτά κείμενα των σοφών εκείνων ανθρώπων που έζησαν και μεγαλούργησαν στην αρχαιότητα: